’s Avonds gingen we naar het strand om een grote schildpad haar eieren te zien leggen. Het blijft wonderlijk hoe ze honderden witte, glanzende eitjes als kleine golfballetjes in haar gegraven nest legt, alles zorgvuldig bedekt en daarna opnieuw richting zee trekt. Foto’s nemen is verboden. Het was nacht, en mijn jongste van tien, ook nog wat in jetlagmodus, hield het niet vol en viel gewoon in slaap op het Caribische strand. We speelden voetbal met de lokale bevolking en wist je trouwens dat domino zowat de nationale sport van Costa Rica is?

Na onze twee nachten in Tortuguero stond onze huurwagen klaar en bleek de rest van onze route verrassend vlot te verlopen via rustige en goed onderhouden wegen. Reizen met een huurwagen gaf ons de vrijheid om te gaan en staan waar we wilden. De afstanden zijn relatief klein; onze langste rit, inclusief stops, duurde ongeveer zeven uur. Voor wie liever niet zelf rijdt, hebben we ook onze “Costa Rica Conectando” met een handig shuttlesysteem.

Onze huurwagen stond dus klaar bij terugkeer uit Tortuguero. Kinderen kleiner dan 1m45 (of jonger dan 12 jaar) hebben verplicht een autostoel nodig, en dat voorzien we uiteraard voor onze reizigers. Bovendien is er altijd onbeperkte wifi inbegrepen wanneer je je huurwagen samen met je verblijf boekt.

We reden verder richting Cahuita en bleven dus aan de Caribische kust. We verkenden Nationaal Park Cahuita en startten met een boottocht om te snorkelen, al was het water helaas wat troebel. We zagen wel koralen, maar ook hier heeft coral bleaching zwaar toegeslagen. Costa Rica is nu eenmaal geen Belize of Honduras, waar ik eerder al dook. Snorkelen of duiken kan zeker, maar dan doe je dat beter rond Caño Island of in Noord-Guanacaste, bijvoorbeeld bij de Bat Islands of Catalina Islands. Eigenlijk is Costa Rica vooral geen klassieke duikbestemming.

In augustus zijn watersandalen trouwens geen overbodige luxe, want de wandelpaden kunnen behoorlijk nat zijn en soms snijdt een rivier gewoon het pad af. De kinderen vonden het Jaguar Rescue Center fantastisch, ook al waren er geen jaguars te zien, wel luiaards en andere dieren. Selfies nemen met dieren is verboden. Costa Rica is echt een voorbeeld van verantwoord reizen: je blijft op de paden in nationale parken, hotels gebruiken biologisch afbreekbare producten en dieren worden niet gebruikt als toeristische attractie.

Costa Rica is een bijzonder toegankelijk land, zeker in vergelijking met bijvoorbeeld Peru, waar hoogte en archeologische sites vaak meer fysieke inspanning vragen. De nationale parken van Costa Rica zijn letterlijk “a walk in the park”: goed onderhouden, veilig en makkelijk toegankelijk. Voor mij is het de perfecte kennismaking met Latijns-Amerika: veilig, compact, eenvoudig om zelf rond te rijden, maar ook perfect te combineren met shuttlevervoer of private transfers. Binnenlandse vluchten zijn ook mogelijk, maar relatief duur, weersafhankelijk en met beperkte bagage.

Onze reis ging daarna verder zuidwaarts via het schiereiland Nicoya, één van de vijf Blue Zones ter wereld, naar Santa Teresa, een klein surfdorp aan de Stille Oceaan. De zee is hier kouder, ruwer en perfect om te surfen of walvissen te spotten.

De rit van Santa Teresa naar Monteverde was prachtig: van tropische jungle en oceaan naar groene bergen en nevelwouden. We reden ongeveer zes à zeven uur met verschillende stops, onder andere bij keramist Marcelo, die replica’s maakt van originele vazen en beelden uit de Chorotega-cultuur.

Na het ontbijt reden we naar het nevelwoud van Monteverde, een beschermd natuurgebied waar we ongeveer twee tot tweeënhalf uur wandelden. Er is een handig shuttlesysteem naar de parking (ongeveer 5 USD) en ook de toegang is zeer betaalbaar, zeker als je ziet hoe goed de parken worden onderhouden. De wandelpaden zijn duidelijk aangegeven en uitstekend verzorgd. Monteverde ligt op ongeveer 1.400 meter hoogte en de wandelingen gaan tot zo’n 1.500 à 1.700 meter.

We verbleven er twee nachten en sloten de reis af met een letterlijk hoogtepunt: een diner in het treetop restaurant San Lucas. Dinner with a view én een heerlijke afsluiter van onze reis.

De volgende ochtend reden we naar Alajuela en daarna vlogen we terug naar huis. Pura Vida! Wij komen zeker nog terug, deze keer voor het zuiden van het land.