Dat compacte karakter is meteen één van Montenegro’s grootste troeven. In korte afstanden wissel je zee voor bergen en drukte voor stilte. We begonnen onze reis in Podgorica, waar je bij aankomst meteen voelt dat je in een ander stukje Europa bent beland. Een kleine, wat ouderwetse luchthaven, no nonsense taxichauffeurs en een sfeer die nog niet gladgestreken is door massatoerisme. De Montenegrijnen staan bekend als uitzonderlijk lang, en na een paar maaltijden met indrukwekkende porties vlees begon ik te vermoeden dat daar misschien toch een verband zit.

We reisden in de zomervakantie en dat brengt me meteen bij een kanttekening. De Adriatische kust is prachtig, maar in juli en augustus ook erg druk. Voor wie puur een strandvakantie zoekt, zou ik Montenegro in het hoogseizoen niet als eerste aanbevelen. Buiten die periode lijkt het me er echter heerlijk vertoeven. Wat je wél altijd moet zien, is de Baai van Kotor. Het spel van licht en water, de duizend tinten blauw en de steile bergen die bijna loodrecht uit zee oprijzen, maken dit tot een uitzonderlijk mooie plek. Wij verkenden de baai per speedboot, een aanrader omdat je zo veel meer ziet en verder komt. De Blauwe Grot, kleine eilandjes en verborgen hoekjes volgen elkaar in snel tempo op.

Waar Montenegro voor mij écht het verschil maakte, was in het binnenland. De ritten door de bergen zijn ronduit spectaculair en telkens weer anders. In het Durmitor Nationaal Park weerspiegelt het Crno Jezero, het Zwarte Meer, de omliggende bossen en bergtoppen als een perfect spiegelbeeld. Je kan hier rustig rondwandelen of verpozen aan het water, maar wij kozen voor een stevigere hike richting de ijsgrot Ledina Pećina. De uitzichten onderweg maakten elke stap meer dan de moeite waard. Slapen deden we buiten Žabljak, weg van de hoofdweg, omringd door stilte en een sterrenhemel die je in België allang vergeten bent.

Voor de laatste dagen ruilden we de bergen in voor water en rust aan het Skadarmeer. In de buurt van Virpazar verbleven we op een kleinschalige glamping. Buiten douchen, samen rond het kampvuur, kajakken vanaf de steiger en ’s avonds genieten van lokale wijn bij zonsondergang; het was veel fijner én comfortabeler dan ik vooraf had verwacht. Tijdens een boottocht over het meer, tussen waterlelies en groene heuvels, waande ik me even in Azië. Eerlijk? Ik had zonder moeite onze laatste stranddagen ingeruild voor meer tijd hier.

Praktisch gezien raad ik aan een wagen te huren met een degelijke all-in verzekering. De wegen zijn smal, bochtig en soms druk. Voorzie ook voldoende tijd voor verplaatsingen, want files en fotostops horen hier nu eenmaal bij. In de bergen kan het weer snel omslaan, dus een warme trui en regenjasje zijn geen overbodige luxe. Download zeker ook een wandelapp want de bewegwijzering langs de paden laat veel ruimte voor interpretatie. En voor wie met tieners reist, een lokale eSIM maakt het leven een stuk eenvoudiger. Zo blijft iedereen verbonden, zonder verrassingen op de factuur.