Afgelopen voorjaar reisde ik naar Durban, Zuid-Afrika, voor een professionele reismarkt. Na enkele intense dagen netwerken kon ik eindelijk KwaZulu-Natal ontdekken, de regio die dit jaar in de kijker stond.

Mijn reis begon echt op het moment dat ik Durban en zijn gebouwen achter me liet en richting Ballito reed, aan de rand van de Indische Oceaan. Zodra ik de ergste gaten in de weg had vermeden (ze kunnen je echt verrassen, vooral ’s nachts) en goed geïnstalleerd was in het hotel (pas op voor de apen die via open ramen naar binnen glippen, ik verloor er een paar snoepjes aan), trok ik te voet de buurt in met een heerlijk gevoel van vrijheid om iets te eten in een van de restaurants langs het strand, met de maan die boven de oceaan opkwam als decor.

De volgende ochtend had ik absoluut geen spijt dat ik om vijf uur was opgestaan om vanaf het balkon van mijn kamer de prachtige zonsopgang boven de oceaan te bewonderen en, als extraatje, de surfers te zien die hun dag begonnen met hun plank onder de arm.

Na een stevig ontbijt en waardevolle tips van de eigenaar over wat te bezoeken in de regio, liet ik dit kleine stukje paradijs achter me en reed ik richting St Lucia en zijn nijlpaarden. Ik bleef er net lang genoeg om een boottocht te maken op de estuarium, een rustig moment tussen krokodillen en nijlpaarden, met een vriendelijke gids, een warme koffie en wat rusks. Zoals je ondertussen wel begrijpt, vind je in Zuid-Afrika altijd iets om te drinken, iets om te eten en iemand om een praatje mee te maken.

Ik had hier graag langer gebleven, want het trage ritme en de dorpse sfeer midden in de natuur en de guesthouses, en natuurlijk de nijlpaarden, nodigen echt uit om te vertragen. Kleine tip: voorzie één tot twee nachten om er ten volle van te genieten.

Mijn route ging verder naar het Hluhluwe–Umfolozi-reservaat, het oudste van Afrika, waar ik werd verwelkomd met traditionele Zoeloe-dans en trommels. Ik ontmoette de ranger die de namiddagsafari zou begeleiden. Je kan het reservaat met je eigen wagen bezoeken, maar gezien het aantal olifanten dat ik zag, was ik blij dat ik niet zelf tussen de kuddes moest manoeuvreren.

Al bij het binnenrijden van het park kwam een prachtige witte neushoorn voorzichtig dichter bij de jeep, terwijl verschillende springbokken en andere neushoorns door de bush trokken. De open jeep vervolgde daarna zijn weg door het licht heuvelachtige landschap van het reservaat. Het was het droge seizoen en veel mannelijke olifanten waren in musth, wat hen extra dominant maakt en voor heel wat adrenalinemomenten zorgt bij bezoekers die plots midden in een kudde vast komen te zitten. Ik had niet graag in de plaats gestaan van de man die in volle vaart achteruit moest rijden, recht tegenover een bijzonder boze stier die zijn dominantie wilde bewijzen over een brave oude jeep.

Helaas heb ik tijdens deze game drive geen grote katachtigen gezien, al konden we op een bepaald moment wel de geur van een recent gedode prooi ruiken. Maar observeren, sporen volgen en wachten maken de ervaring altijd intens, en dit reservaat is tot nu toe mijn favoriet.

Ik bracht één nacht door in Falaza Game Park & Spa, in een bijzonder comfortabele safaritent met buitendouche onder de bomen, een puur ontspanningsmoment. Elke tent ligt in de tuinen, waar impala’s en springbokken ’s nachts langskomen.

Wanneer je hier verblijft, kan je kiezen tussen een game drive in het Hluhluwe-reservaat, zoals ik deed, of twee kortere game drives in het Falaza-reservaat, dat geen Big Five heeft, per jeep of te voet. Eén ding is zeker, bij mijn volgende bezoek is dat de ervaring die ik zal boeken

Al bij het binnenrijden van het park kwam een prachtige witte neushoorn voorzichtig dichter bij de jeep, terwijl verschillende springbokken en andere neushoorns door de bush trokken. De open jeep vervolgde daarna zijn weg door het licht heuvelachtige landschap van het reservaat. Het was het droge seizoen en veel mannelijke olifanten waren in musth, wat hen extra dominant maakt en voor heel wat adrenalinemomenten zorgt bij bezoekers die plots midden in een kudde vast komen te zitten. Ik had niet graag in de plaats gestaan van de man die in volle vaart achteruit moest rijden, recht tegenover een bijzonder boze stier die zijn dominantie wilde bewijzen over een brave oude jeep.

Helaas heb ik tijdens deze game drive geen grote katachtigen gezien, al konden we op een bepaald moment wel de geur van een recent gedode prooi ruiken. Maar observeren, sporen volgen en wachten maken de ervaring altijd intens, en dit reservaat is tot nu toe mijn favoriet.