Albanië, het laatste geheim van Europa

De eerste keer dat ik naar Albanië reisde was in 2020. Midden in de coronaperiode, toen reizen allesbehalve vanzelfsprekend was. Wat volgde werd één van de meest authentieke en verrassende reizen die ik ooit in Europa maakte. Sindsdien ben ik er elk jaar opnieuw naartoe gegaan … en elke keer voelt het alsof ik het land weer voor het eerst ontdek.

Mijn eerste stop was Shkodër, op zo’n twee uur rijden van de luchthaven van Tirana. Bij het inchecken in het hotel kregen we meteen een waarschuwing: er vond die avond een bruiloft plaats aan het zwembad en het feest zou doorgaan tot in de vroege uurtjes. Of we daar geen last van zouden hebben? Integendeel … we werden prompt uitgenodigd. Mijn hotelkamer heb ik die avond amper gezien. De eerste dag was meteen een schot in de roos.

En het eten… daar moet ik het echt even over hebben. Alles smaakt hier ongelooflijk vers. Traag gegaarde stoofpotjes, groenten recht uit de tuin en brood dat nog warm uit de oven komt. Even binnenlopen bij een kleine bakkerij voor een burek? Simpel, maar waanzinnig lekker. Tafelen in Albanië is telkens opnieuw een klein feest.

Een absoluut hoogtepunt van die eerste reis was een nacht aan de Shala River. Dit afgelegen canyongebied bereik je enkel per ferry of met een kleine boot. Overdag is het idyllisch, maar wanneer de avond valt wordt het er bijna magisch stil. Het smaragdblauwe water, de witte keien die schitteren in de zon en de ruige bergen rondom … het voelde als een verborgen paradijs. Het water is ijskoud, maar perfect om af te koelen op een warme zomerdag. Met een kajak verkende ik de rivier, op zoek naar de volgende kleine “Hawaii-style bar” waar ik een cocktail kon drinken. Wat een plek.

Vanuit Berat trok ik naar de Osum Canyon. In de zomer ontdek je deze spectaculaire kloof het best via rivertrekking. In een wetsuit, gewapend tegen het koude water, legde ik een tocht van vijf kilometer af: wadend, zwemmend, drijvend en wandelend door de canyon. Af en toe proberen de begeleiders je bewust even uit je comfortzone te halen, wat het avontuur alleen maar spannender maakt.

Later ben ik hier ook gaan raften, en eerlijk gezegd: dat mag eigenlijk niet ontbreken op een reis door Albanië.

Ook de Vjosa-rivier wilde ik absoluut zien. Dit is één van de laatste echt wilde rivieren van Europa. Raften hier is een fantastische manier om de kracht van de rivier te voelen. De omgeving is spectaculair, zeker rond Përmet, waar je natuurlijke warmwaterbronnen vindt. Die dag eindigde ik badend in warm bronwater, met een uitzicht op de bergen terwijl de zon langzaam achter de horizon zakte. Geen café, geen restaurant, geen kleedhokjes. Alleen jij en de natuur. Misschien is dat precies wat deze plek zo bijzonder maakt.